آخرین ستاره من 

 

به فاطمه صالح مادری که تمام اعضای پسر مهندسش را که در حادثه ی پروژه ساختمانی مرگ مغزی شد اهدا نمود

 

پسرم ! آخرین ستاره من !

می روی از شبم به آسانی ...

به نفس های من چه خواهد داد

زندگی بی تو جز پریشانی ؟

 

پسرم فکر آسمان هایی

گر چه چشمت به سوی من خیره ست

توی این بخش مرگ مغزی ها !

روز هایم عجیب دلگیر است

 

قلبت آهسته می زند اما –

نا امیدند از تو دکتر ها

آه ... نفرین به تیر آهن ها !

آه ... لعنت به سنگ و آجر ها !

 

پسرم مادران بسیاری

از نگاهت اجازه می خواهند

از منی که شکسته ام با درد !

هی خبر های تازه می خواهند

 

گر چه افتادم از حساب و کتاب ...

عشق مفهومی از ریاضی نیست

به پرنده که آسمان بدهند

به قفس یک دقیقه راضی نیست

 

حتم دارم تو مثل من هستی –

فکر چشمان خیس مادر ها

دوست داری به آسمان برسی

مثل پروانه ها , کبوتر ها ...

 

تو خودت را به عشق می بخشی

می رسد صبح روشن پیوند

گر چه دور از تو اشک می ریزم

چه می آید به دیگران لبخند !

 

پسرم با دعای مادر ها

حتم دارم خود خدا با توست

دسته دسته ستاره مدیونت !

چشم من پنج شنبه ها با توست !

چهارده فروردین ١٣٨٩

 شعر: آخرین ستاره من - نوشته : علی سلیمانی  ارسالی برای جشنواره نفس

 

پ.ن ١ :مراسمی تحت عنوان جشن نفس جشن زندگی به ابتکار *واحد پیوند دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی* همه ساله همزمان با تولد حضرت فاطمه زهرا برگزار می گردد.  خانواده های اهدا کننده عضو و گیرندگان اعضای پیوندی به این جشن دعوت شده و بدون شناسایی همدیگر لحظات دیدنی ای را می آفرینند.

 

پ.ن ٢ :

این لینکها رو ببینید، چیزی از دست نمیدیم!

اما ممکنه چیزیهایی هم بهمون اضافه بشن...

http://www.ehda.ir/

http://www.ehda.ir/RegisterMember/loginmember.aspx